اسماء او كه خواهى ، و نيست در حقيقت از براى حقّ تعالى اسمى عظيم‌تر از اسم ديگر بلكه حقّ تعالى واحدى است قهّار . و از كلام حضرت امام عليه السّلام به اشهاد قول حضرت رسول ( ص ) چنين ظاهر مىشود كه تفاوتى ميان اسماء حقّ تعالى نيست كه يكى را اعظم و ديگرى را غير اعظم خوانيم و حال آنكه احاديث عديده در باب اسم اعظم وارد است ؛ در كتاب « كافى » از حضرت ابى جعفر ( ص ) منقول است فرمود : به درستى كه اسم اعظم حقّ تعالى هفتاد و سه حرف است ، و اينست و جز اين نيست كه بود در نزد آصف بن برخيا وصىّ و وزير سليمان ( ع ) يك حرف از آن كه تكلّم كرد به آن پس منخسف « 83 » شد و فرورفت زمين ميان او و تخت « بلقيس » و رسيد دست آصف به تخت او و عود كرد زمين بر حال اوّل خود سريع‌تر از يك « طرفة العين » « 84 » ، و در نزد ما اهل بيت ، هفتاد و دو حرف از اسم اعظم است و يك حرف را اختيار فرمود حقّ تعالى در علم غيب در نزد خود و لا حول و لا قوّة الّا باللّه العلىّ العظيم . و نيز در كتاب مذكور از حضرت ابى عبد اللّه جعفر بن محمّد الصّادق - كه ماتن « 85 » جليل كبير

--> ( 83 ) - فرورفته ( زمين ) ( 84 ) - چشم بهم زدن : اين عمل اگرچه صورت معجزه دارد امّا جاى هيچ شگفتى نيست ؛ زيرا كه بنا بر نظر اهل معرفت و تحقيق باستناد آيهء شريفهء ( بَلْ هُمْ فِي لَبْسٍ مِنْ خَلْقٍ جَدِيدٍ ) : سورهء 50 آيهء 15 ؛ همهء موجودات عالم لحظه‌به‌لحظه و از آن هم سريع‌تر فنا مىشوند و دگر بار حيات تازه به ايشان افاضه مىگردد چنانچه « شيخ شبسترى » در « گلشن راز » فرمايد : ( بكلّ من عليها فان ) بيان كرد * ( لفى خلق جديد ) هم عيان كرد بود ايجاد و اعدام دو عالَم * چو خلق و بعثِ نفسِ ابن آدم هميشه خلق در خلق جديد است * اگرچه مدّت عمرش مديد است هميشه فيضِ فضلِ حق تعالى * بود از شأن خود اندر تجلّى از آن جانب بود ايجاد و تكميل * وز اينجانب بود هر لحظه تبديل ( 85 ) - صاحب متن